ذرت در گروه غلات قرار می گیرد. مواد مختلفی در ساختار ذرت وجود دارند که شامل نشاسته، پروتئین، فیبر، روغن، خاکستر، رطوبت و مقداری مواد معدنی و ویتامین می باشد. به طورکلی، یک دانه ی ذرت از چهار جزء اصلی تشکیل شده است که عبارت اند از: نشاسته، گلوتن (پروتئین)، فیبر (به همراه پوسته) و جوانه.
دانه ی ذرت را می توان هم به عنوان یک محصول کشاورزی به صورت خام مصرف کرد و هم در صنعت از آن برای تولید محصولاتی مثل نشاسته و شیرین کننده ها استفاده نمود. به طور کلی ذرت در موارد زیر کاربرد دارد.
گلوکز با فرمول مولکولی C۶H۱۲O۶ یک کربوهیدرات است و مهم ترین قند در سوخت و ساز بدن محسوب می شود. گلوکز به صورت کریستال های سفید رنگ است و به راحتی در آب حل می شود. لذا هم به صورت جامد (پودر) و هم به صورت مایع (شربت غلیظ) تولید و عرضه می شود.
گلوکز به واسطه ی مشخصاتی که دارد، کاربردهای متعددی پیدا کرده است که به شرح زیر است.
فروکتوز ایزومری از گلوکز می باشد و فرمول مولکولی آن مانند گلوکز است (C۶H۱۲O۶). فروکتوز به نام قند میوه مشهور است و در عسل، میوه های درختی و زمینی، سیب، گلابی، توت ها، خرما، گل ها و سبزیجات یافت می شود. این ماده در گیاهان ممکن است هم به صورت مونوساکارید موجود باشد و هم به صورت ترکیب با گلوکز.
سوربیتول به فرمول شیمیایی C۶H۱۴O۶ و ساختار نشان داده شده در شکل ، یک الکل قندی است که در طبیعت یافت می شود و در بدن انسان نسبت به دیگر قند های معمولی آهسته تر متابولیزه می شود. سوربیتول محصول هیدروژناسیون قسمت آلدهیدی گلوکز است که یک گروه هیدروکسیل به آن اضافه می کند. سوربیتول یک الکل قندی کم کالری است که از دکستروز تولید می شود. به صورت شیمیایی یک الکل هگزاهیدریک است و با عنوان هگزاتول ( )D-glucitol ،D-sorbitol ،hexatol نیز شناخته می شود. سوربیتول به صورت طبیعی در قسمت های شیرین بسیاری از میوه ها مانند خانواده توت فرنگی، گلابی و سیب وجود دارد و اولین بار نیز در سال ۱۸۷۲ از میوه استخراج گردید.
لاکتیک اسید با فرمول CH۳CH(OH)COOH یک اسید آلی با گروه عاملی کربوکسیل و هیدروکسیل است. ساختار مولکولی آن در شکل نشان داده شده است. نام شیمیایی آن ۲-S-هیدروکسی پروپانوئیک اسید می باشد. این اسید از جوانه ی کربوهیدرات های ساده مثل گلوکز، ساکاروز و لاکتوز حاصل می شود. به صورت طبیعی نیز در اثر فعالیت شدید بدنی در ماهیچه ها تولید می گردد.